به جهت آن زيركى و حيله‌گرى و آزمودگى كه داشت با ايشان مدارا ميكرد . زيرا مىدانست اگر آنان را علنا بكشد مردم از او بر ميگردند ، سلطنت وى نابود مىشود و مردم به او خروج خواهند كرد . لذا در هر حال با آنان مدارا مينمود بدين لحاظ بود كه با امام حسن صلح نمود ! ولى متعرض امام حسين نشد . براى همين جهت بود كه به پسرش يزيد سفارش ميكرد : متعرض حسين نشود ، چون ميدانست مزاحم حسين شدن موجب نابودى دولت او خواهد بود ، سپس مؤلف ميگويد : اللهم العن كل من ظلم اهل بيت نبيك و قتلهم و اعان عليهم و رضى بما جرى عليهم من الظلم و الجور لعنا وبيلا و عذبهم عذابا اليما و اجعلنا من خيار شيعة آل على و انصارهم و الطالبين بثارهم مع قائمهم صلوات اللَّه عليهم .